Nieuwsbrief oktober 2026

Bij een aanvraag voor een toelaatbaarheidsverklaring is de betrokkenheid van ouders essentieel. Ouders kennen hun kind als geen ander en kunnen waardevolle informatie geven over de ontwikkeling, ondersteuningsbehoeften en ervaringen van hun kind. De zienswijze van ouders maakt daarom verplicht onderdeel uit van iedere TLV-aanvraag.

Het is de verantwoordelijkheid van de school om de zienswijze van ouders op te halen (of een aantoonbare vastlegging dat ouders in de gelegenheid zijn gesteld deze te geven maar daarvan geen gebruik willen maken) vast te leggen en als onderdeel van het dossier aan te leveren bij de aanvraag. Binnen Tommy wordt de zienswijze van ouders rechtstreeks bij ouders opgevraagd. Wanneer dit niet mogelijk of wenselijk is, kan ook gebruik worden gemaakt van een apart formulier.

Bij de zienswijze gaat het niet om instemming van ouders met de aanvraag, maar om het zorgvuldig weergeven van hun perspectief. Ook wanneer ouders het niet eens zijn met de voorgestelde route, moet hun zienswijze worden toegevoegd. Door ouders actief te betrekken ontstaat een completer beeld van de leerling en kan een zorgvuldige afweging worden gemaakt over de meest passende onderwijsplek. Zonder zienswijze van ouders is een TLV-aanvraag niet volledig en wordt deze niet in behandeling genomen.

Meer informatie over de rol van ouders bij een TLV-aanvraag is te vinden in de brochure van het Steunpunt Passend Onderwijs: TLV-en-ouders-brochure

Het was een goed gevulde zaal op de avond van 10 september; leerkrachten, IB-/KC-ers, directeuren, bestuurders, ouders, MR-vertegenwoordigers waren gekomen om naar de lezing van Sofie Sergeant te luisteren. De OPR was de gastheer deze avond. Sofie is bijzonder lector Inclusie en Veerkracht in het Onderwijs bij het lectoraat Jeugd bij Hoge School Utrecht.

Hieronder een kleine greep uit de vele informatie die Sofie haar gehoor gaf. Ze begon haar presentatie met het verandermodel van Knoster, dat veelal gebruikt wordt voor complexe veranderingen. De eerste stap daarin is een stevige pedagogische visie (wat zijn onze waarden, waar staan we voor). Dan volgen urgentie, plan, middelen, competenties. Ze stelde duidelijk dat inclusiviteit zeker niet hetzelfde is als grenzeloosheid. En er valt niet te polderen; inclusie is niet half te doen of een beetje. Je bent het of je bent het niet. Sofie zag het gespecialiseerde onderwijs in de toekomst meer en meer als een expertisecentrum. Van waaruit bijvoorbeeld co-teaching op de scholen gerealiseerd zou kunnen worden. Het is van belang dat het kind gezien wordt, benadrukte Sofie. De basishouding moet zijn: ‘dit kind is één van ons, hoort bij ons en daarvoor vechten we als dat nodig is’. Nog meer uitspraken van Sofie:

• We zouden topographical teaching moeten toepassen: – in kaart brengen van jezelf – in kaart brengen van de ander – de omgeving in kaart brengen.
• De pedagogische relatie eerst.
• Slagboomdiagnostiek: een kind moet eerst iets hebben voordat er zorg komt; voorkom toch de ‘walk of shame’.
• Jezelf vaak de vraag stellen: wat kan ik van jou leren.
• Taal is de voorloper van handelen.
• Inclusief onderwijs geeft hogere resultaten, voor álle kinderen.
• Hanteer UDL: Universal Design for Learning: ontwerp onderwijs dat passend is voor álle kinderen.

Dat een plaatje meer zegt dan 1000 woorden blijkt uit onderstaande cartoon:

Die nacht is er sneeuw gevallen en de conciërge maakt eerst de trap schoon zodat de grootste groep kinderen naar binnen kan. Het kind in de rolstoel moet wachten totdat de trap sneeuwvrij is. Daarna gaat de conciërge het talud schoonmaken. Waarop het kind in de rolstoel suggereert: als u nu eerst het talud schoonmaakt, kunnen we allemaal naar binnen….

Veel dank aan de OPR voor het organiseren van deze mooie avond; voor herhaling vatbaar!

Zo langzamerhand heeft de herfst zijn intrede gedaan en was er de herfstvakantie. Misschien waren wij, professionals, en de kinderen daar ook wel weer aan toe, maar misschien zaten jullie net lekker in de flow en voelde zo’n vakantie meer als een onderbreking. Wij vroegen ons af: hoe zijn de schoolvakanties ontstaan?  Deze vraag heeft een geschiedenis met voor- en nadelen.

De oorsprong van het vakantierooster ligt in historische en sociale ontwikkelingen. In de 19e eeuw kregen kinderen vaak na de oogst vrij om mee te helpen op het land. De Leerplichtwet van 1901 maakte dit tot een officiële praktijk, waarbij het schooljaar na de zomer begon. In de loop van de 20e eeuw raakte een zomervakantie van zes weken ingeburgerd. Deze werd mede ondersteund door ideeën van onderwijsvernieuwers en de arbeidersbeweging, die pleitten voor herstel en vrije tijd. 

Na de Tweede Wereldoorlog leidde het toenemende toerisme tot de invoering van vakantiespreiding, die in 1986 werd doorgevoerd. Ook werden extra vakanties toegevoegd, zoals de voorjaars- en meivakantie en ook de herfstvakantie. Hoewel vakanties uiteraard veel voordelen bieden, zijn er ook een aantal kritische vragen te stellen:

• Sluit de huidige manier van vakantie-indeling nog wel aan bij de diverse leerbehoeften en veranderende maatschappelijke omstandigheden? 
• Is de verdeling over het schooljaar – waarbij bijvoorbeeld de vrije dagen en eindejaarsactiviteiten in juni zich opstapelen – nog wel wenselijk?
• Waarom hebben we een lange periode van rust in de zomer, terwijl de natuur juist in de winter tot rust komt? 

Bij deze vragen gaat het niet alleen over vakanties, maar ook over de jaarindeling als geheel. Wellicht leuk en zinvol om eens in een teambijeenkomst te bespreken wat jullie van de huidige vakantie-indeling vinden en hoe de ideale jaarindeling voor jullie er uit zou zien.

Het was een goed gevulde zaal op de avond van 10 september; leerkrachten, IB-/KC-ers, directeuren, bestuurders, ouders, MR-vertegenwoordigers waren Een onafhankelijk luisterend oor in complexe tijden”. Coby Krooneman is het gezicht achter het Ouder- en Jeugdsteunpunt (OJS) van SWV Stichting Leerlingenzorg NW-Veluwe (VO) en Zeeluwe (PO). Al vanaf 2013 is zij met veel plezier werkzaam bij Stichting Leerlingenzorg NW-Veluwe en is daarmee dus ook een bekend gezicht. Haar missie? Informeren, steunen en signaleren, altijd in het belang van de leerling.  Ouders en leerlingen met een extra ondersteuningsbehoefte de weg wijzen naar passend onderwijs; dat is waar het OJS om draait. “Veel ouders zijn ten einde raad als ze contact met mij opnemen,” vertelt Coby. “Ze zijn compleet vastgelopen in het onderwijssysteem en maken zich grote zorgen over de ontwikkeling van hun kind. Dat je op zo’n moment een onafhankelijk, luisterend oor kunt bieden, mee kunt denken en rust kunt brengen, geeft enorm veel voldoening.”

De bekendheid van het steunpunt groeit snel. Wekelijks krijgt Coby diverse telefoontjes van ouders met complexe hulpvragen. Daarbij valt één ding direct op: het aantal kinderen dat vastloopt in het onderwijs stijgt en daarmee ook het aantal schooluitvallers.

 Oproep aan scholen en zorgverleners: Wijs ook jongeren de weg! “Hoewel ouders ons steeds beter weten te vinden, merken we dat de stap voor jongeren zelf vaak nog groot is,” geeft Coby aan. “Terwijl juist zij zélf het beste kunnen vertellen wat ze nodig hebben om goed te kunnen leren.” Het Ouder- en Jeugdsteunpunt is er namelijk ook voor de leerlingen zelf. Loopt een leerling vast, heeft hij of zij behoefte aan een onafhankelijk gesprek, of wil een jongere gewoon eens sparren over wat er wél mogelijk is op school? Help ons de drempel te verlagen. Coby: “Wijs leerlingen gerust op het Jeugdsteunpunt. We denken informeel en uitsluitend in hún belang mee. Zelf ga ik de komende tijd ook hard aan de slag om de naamsbekendheid onder jongeren groter te maken”.

 Volgens Coby ligt de sleutel tot een oplossing vaak bij de scholen zelf. “Uitval en demotivering zijn vaak het gevolg van hoe het onderwijs is ingericht. Denk aan onveiligheid in de klas, onduidelijke (eind)doelen of de mate van hulp bij het leren.

Het werk van het OJS stopt niet bij het adviseren en informeren van de ouder of jongere aan de telefoon. Alle signalen en knelpunten die Coby opvangt, worden geanonimiseerd gebundeld. Op deze manier helpt het OJS om het onderwijsbeleid en de zorg in de regio continu te verbeteren en de positie van de leerling te versterken.

Heb je als professional een vraag, of wil je een ouder rechtstreeks doorverwijzen naar het Ouder- en Jeugdsteunpunt? Coby Krooneman is bereikbaar via: ckrooneman@zeeluwe.nl.

Oproep

Graag zouden we in dit nieuwe schooljaar vaker portretten van scholen of van collega’s op sleutelposities in de organisaties van onze samenwerkingspartners opnemen, zoals het gesprek met Coby Krooneman hierboven. We zullen daar rechtstreeks collega’s voor benaderen, maar willen jullie ook langs deze weg in de gelegenheid stellen je hiervoor aan te melden. Lijkt het je leuk om je werkzaamheden onder de aandacht te brengen, neem dan contact op via info@zeeluwe.nl. 

Tijdens de VVA-bijeenkomst van 26 november besteden we aandacht aan Het kind achter de TLV. Hiervoor hebben we Ingrid Paalman, Lector Goede Onderwijspraktijken Hogeschool Viaa uitgenodigd. Zij neemt ons mee in de bevindingen van het onderzoek dat in opdracht van Zeeluwe is uitgevoerd naar de manier waarop leerlingen, onderwijsbehoeften en professionele afwegingen worden beschreven in TLV-aanvragen.

Een TLV-aanvraag gaat over meer dan procedures en formuleringen. Achter iedere aanvraag staat een leerling, een gezin, een school en een team van professionals dat zorgvuldig afweegt wat nodig is. Welke informatie vinden we belangrijk? Welke taal gebruiken we? En hoe geven we ruimte aan verschillende perspectieven in het proces van afwegen en besluiten?

Wij nodigen bestuurders van harte uit om deze middag samen met een intern begeleider, kwaliteitscoördinator of andere betrokken onderwijsprofessional bij te wonen. Juist door verschillende perspectieven samen te brengen ontstaat ruimte voor een open gesprek over de dagelijkse praktijk, de dilemma’s die we tegenkomen en de keuzes die we maken.

We hopen op een inspirerende middag waarin onderzoek en praktijk elkaar ontmoeten en waarin we met elkaar verkennen hoe we leerlingen zorgvuldig in beeld brengen en tot goed onderbouwde afwegingen komen.